คืนที่เราเกือบสร้างตอนจบก่อนตอนต้น

สวัสดีครับ ตอนที่แล้วผมปิดท้ายไว้ว่า คิวถัดไปคือให้ร้านมี "หนึ่งวัน" ของมันจริงๆ — เปิดร้าน มีอะไรให้ทำ ปิดร้าน แล้วเช้าใหม่ก็มาถึง คืนนี้เรากางพิมพ์เขียวเตรียมลงมือกันจริงๆ แล้วครับ แต่เรื่องที่อยากเล่าวันนี้ คือจังหวะที่ผมต้องกดเบรกทีมตัวเองกลางดึก

🛑 เบรกกลางดึก

พิมพ์เขียวแรกฟังดูดีมากครับ — มีนาฬิกาในเกม เปิดร้านปุ๊บลูกค้าเดินเข้า สั่งอาหาร เครื่องทำเสร็จ เสิร์ฟ เก็บเงิน สรุปยอดตอนค่ำ ครบจบในม้วนเดียว

แต่พอไล่ดูทีละบรรทัด ผมก็เห็นอะไรบางอย่างที่น่ากลัว — มันคือการสร้าง "ตอนจบ" ทั้งที่ "ตอนต้น" ยังไม่มี ร้านยังไม่มีตู้เก็บวัตถุดิบเลยครับ ยังไม่มีเตา ยังไม่มีเมนูให้เลือกขาย แล้วเราจะให้ลูกค้าเดินเข้ามาสั่งอะไร?

เกมแนวนี้เสน่ห์ของมันคือการค่อยๆ ไต่ของผู้เล่น — ได้ของใหม่ทีละชิ้น เก่งขึ้นทีละนิด ผมเลยตัดสินใจว่าระบบของเกมก็ต้องถูกสร้างตามลำดับเดียวกับที่ผู้เล่นจะได้เจอมัน ไม่ใช่กระโดดไปสร้างฉากจบก่อนแล้วค่อยย้อนกลับมาเติมตรงกลาง

🧊 ครัวต้องมาก่อนลูกค้า

พิมพ์เขียวใหม่ของคืนนี้เลยกลายเป็นแบบนี้ครับ: ช่วงแรกของเกม ผู้เล่นทำเองทุกอย่าง ยังไม่มีพนักงาน (และยังไม่มีแมวนะครับ — ใจเย็นๆ เดี๋ยวมาแน่)

เราเริ่มจากของที่มือผู้เล่นต้องแตะทุกวัน — ตู้วัตถุดิบใบใหญ่สูงสามเมตร สถานีทำอาหารสามตัว โต๊ะสำหรับลูกค้า แล้วก็กฎเหล็กข้อหนึ่งที่เราภูมิใจมากจากร้านหลังเก่า: งานครัวทุกงานต้องเริ่มที่ตู้วัตถุดิบเสมอ — กดรับงานปุ๊บ วัตถุดิบถูกตัดจริง จับงานได้ทีละอย่าง กฎข้อเดียวนี้ทำให้บั๊กประเภท "อาหารเสกจากอากาศ" กับ "คิวมั่ว" เกิดขึ้นไม่ได้เลยตั้งแต่ราก

ส่วนลูกค้าคนแรกน่ะเหรอครับ — เขาจะเดินเข้าร้านก็ต่อเมื่อครัวนี้พร้อมเสิร์ฟจริงๆ ลูกค้าคือตอนจบของบทนี้ ไม่ใช่ตอนเริ่ม

🍳 อาหารชุดแรกของร้านใหม่

ภาพข้างบนคือของกินชุดแรกของร้านหลังใหม่ครับ — 5 เมนู กับ 10 วัตถุดิบ กาแฟ ชา ครัวซองต์ เค้กสตรอว์เบอร์รี แซนด์วิช และเพื่อนๆ วัตถุดิบของพวกมันครบทีม

ที่เล่าแล้วยิ้มคือ ของพวกนี้ไม่ได้เป็นแค่รูปสวยๆ นะครับ ทุกชิ้นมีตัวตนจริงในเกมแล้ว — มีสูตร มีวัตถุดิบที่ต้องใช้ มีราคา และทั้งหมดแก้ได้จากเว็บบนมือถือตัวเดิม ที่ผมเคยนอนแก้สีเคาน์เตอร์บนโซฟา เพิ่มเมนูใหม่ = เพิ่มข้อมูลไม่กี่บรรทัด ไม่ต้องรื้อเกมเลย

🚪 ประตูที่เปิดรอไว้

เรื่องหนึ่งที่ทีมตั้งใจกันมากคืนนี้ แม้จะมองไม่เห็นในภาพ — ทุกระบบที่สร้างคืนนี้ เว้นประตูรอของที่ยังมาไม่ถึงไว้หมดแล้ว

แมวจะเข้ามาป่วนครัวทางไหน พนักงานเสิร์ฟจะไปยืนตรงจุดไหนของเครื่องแต่ละตัว ระบบคิวเผื่อช่องไว้ให้ของพวกนี้มาเสียบได้เลยโดยไม่ต้องทุบของเดิมทิ้ง เพราะรอบนี้เรารู้แล้วว่าบ้านหลังนี้จะโตไปทางไหน — ก็เลยสร้างวงกบประตูรอไว้ก่อนทุกบาน

แล้วไงต่อ

ตอนที่ผมเขียนอยู่นี่ก็ตีสามกว่าแล้วครับ เครื่องยังทำงานกันอยู่ทั้งคืน (ทีมเราไม่ค่อยหลับ แหะๆ) รอบหน้าผมอยากมาเล่าเรื่องลูกค้าคนแรกที่ได้กินอาหารจากครัวนี้จริงๆ — เดินเข้าร้าน นั่งโต๊ะ สั่ง รอ กิน จ่ายเงิน แล้วเดินออกไปแบบอิ่มๆ

สัญญาเดิมยังอยู่ครบนะครับ — เล่าตามจริง ทั้งคืนที่ราบรื่นและคืนที่ต้องกดเบรกตัวเอง เดี๋ยวเจอกันใหม่ในบันทึกหน้าครับ 🐈☕